Reiđur og rökţrota bćjarstjóri
Meira
Dómaraval í Hérađsdóm og Hćstarétt
Til fróðleiks og til að upplýsa það sanna í málinu, setti ég hér niður á blað hugleiðingar mínar vegna greinar hér á skutull.is þar sem Henry Bæringsson deilir fast á framkvæmdavaldið í grein sinni 22.12.07 fyrir það, á hvern hátt framkvæmdavaldið setur dómara í embætti. Hann heldur því fram að þetta sé allt pólitískur yfirgangur. Heyr á endemi!
Heyrðu menn ekki rök setts dómsmálaráðherra fyrir skipun sinni í embætti héraðsdómara fyrir norðan og austan? Sonur Davíðs er nefnilega svo afskaplega reyndur í dómarastörfum og málefnum dómskerfisins eftir að hafa verið undir handleiðslu Björns Bjarnasonar í dómsmálaráðuneytinu, að hann hefur miklu meiri reynslu en þeir amlóðar sem gengt höfðu dómarstörfum í áraraðir og taldir voru mjögn hæfir. "Hæfur" er nefnilega miklu hæfari en "mjög hæfur," þegar það á við, þetta skulu menn gera sér ljóst.
Meira
Krefjandi verkefni framundan - Ingibjörg Sólrún Gísladóttir
Mikil tímamót urðu í íslenskum stjórnmálum á árinu sem er að líða. Tólf ára samstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks leið undir lok og þann 23. maí var mynduð ný ríkisstjórn með þátttöku Samfylkingarinnar. Hin nýja ríkisstjórn er frjálslynd umbótastjórn sem hefur einsett sér að vinna að kraftmiklu efnahagslífi, öflugri velferðarþjónustu, bættum hag heimilanna og aukinni samkeppnishæfni atvinnulífsins.
Þegar ríkisstjórnin tók við völdum í sumar blasti strax við henni erfitt verkefni: Að bregðast við ört minnkandi fiskistofnum með því að taka ákvörðun um þriðjungs niðurskurð þorskkvótans á næsta fiskveiðiári. Þetta var sársaukafull ákvörðun sem hefur óhjákvæmilega áhrif á lífskjör fólks og afkomu fyrirtækja um allt land. Það er til marks um styrk íslensks efnahagslífs að þessi ótíðindi kölluðu ekki fram kreppu í þjóðarbúskapnum eins og þau hefðu að líkindum gert fyrr á árum. Með fjölbreyttari atvinnuháttum er sveigjanleiki atvinnulífsins meiri en áður og grunnstoðir efnahagslífsins traustari.
Þetta gildir þó ekki um þær byggðir og landshluta þar sem áhrif samdráttarins eru mest og afleiðingarnar sársaukafyllstar. Þess vegna ákvað ríkisstjórnin að bregðast við af festu með mótvægisaðgerðum til að treysta undirstöður byggðar í landinu. Þær aðgerðir felast annars vegar í auknum möguleikum til að bregðast við tímabundnum vanda á tilteknum svæðum, en einkum þó í því að treysta grunngerð samfélaganna til framtíðar.
Meira
Dómarar landsins
Á Íslandi setur framkvæmdavaldið dómara í embætti þó umsagnarnefndir telji aðra hæfari. Ólaf Börk Þorvaldsson, frænda Davíðs Oddsonar og Jón Steinar Gunnlaugsson, æskuvin og dyggan stuðningsmann Davíðs Oddssonar í Hæstarétt og nú síðast Þorstein Davíðsson, son Davíðs Oddssonar í Héraðsdóm. Hvað er þetta með Davíð og dómarana ? Hvaða mál eru ókomin til dóma sem eru þannig vaxin að nauðsynlegt er að hafa réttu dómarana klára ? Eru það kannski einhver mál sem skipta munu miklu máli fyrir framtíð einhverra pólitískara afla ? Spyr sá sem ekki veit.
Hvernig á almennur borgari að geta treyst dómum þessara manna ? Ég geri það ekki og lýsi vantrausti mínu á dómstóla þessa lands á meðan dómaraembættum er úthlutað eins og verðlaunum fyrir stuðning við pólitíkusa eða sem pólitískum bitlingum. Dómara þarf að velja eftir skýrum reglum þar sem allir sitja við sama borð og menntun, reynsla og hæfni ræður valinu. Jafnframt verður pólitísk fortíð að vera mönnum fjötur um fót. Væntanlegir dómarar verða að lúta því að bernskubrek þeirra og gömul pólitísk afskipti felli þá frá embættinu. Það er nefnilega svo að ef Jón Steinar mun einhvern tíman þurfa að dæma Jón Ásgeir Jóhannesson fyrir einhver brot, verður sá dómur umdeildur. Sama hvernig hann gengur. Jón Steinar Gunnlaugsson er nefnilega umdeildur og þar með öll hans verk sem dómara.
Sárast finnst mér þó að maður sem ég hef borið ákveðið traust til, þrátt fyrir að hann sé sjálfstæðismaður, Pétur Kr. Hafstein skuli láta draga sig inn í þessi mál. En hann taldi sig ekki þurfa að víkja sæti í matsnefndinni þó Þorsteinn Davíðsson hefði unnið opinberlega fyrir hann að forsetaframboðinu um árið.
Annars gerði Pétur Kr. eða stuðningsmenn hans, svo afdrifarík mistök eftir forsetakosningarnar 1996 að þau hefðu í öllum öðrum löndum kostað hann dómaraembættið. Það var þegar á borðum í bönkum og sparisjóðum landsins var hægt að nálgast gíróseðla þar sem hægt var að greiða í kosningasjóð Forsetaframboðs Péturs Kr. Hafstein. En í hæstarétti Íslands sat nefndur Pétur Kr. Hafstein og dæmdi. Eftir að bent var á þetta voru seðlarnir fjarlægðir. En eftir sat efinn.
En af öllu finnst mér þó skrítnast að lesa þær bloggfærslur og ummæli sem viðhöfð hafa verið um málið. Hver sjálfstæðismaðurinn af öðrum kemur fram á ritvöllinn og finnst þetta bara allt í lagi. Maðurinn sé svo og svo hæfur, en þeim finnst ekkert að málsmeðferðinn. Sjálfstæðismönnum finnst orðið sjálfsagt að flokksfélagar þeirra séu teknir fram fyrir hæfari einstaklinga í stöðuveitingum. Þetta er það sem gerist þegar sömu menn ráða lengi. Valdið spillir og þetta eru undanfarar breytinga. Sem því miður verða oft með valdbeitingu og tilheyrandi hörmungum.
Ég vona að áður en langt um líður verði breyting á Íslandi. En að lokum nú sitja félagar mínir í Samfylkingunni í ríkisstjórn og samþykkja með setu sinni svona gjörninga. Hvað er að þeim ?
Henry Bæringsson Ísafirði
Verkin tala
Bæjarstjórinn sá um vörnina fyrir hönd meirihluta bæjarstjórnar. Halldór Halldórsson aftekur að það geti komið til greina að vinskapur eða pólitík hafi ráðið einhverju um ráðninguna, hann segir engan möguleika á slíku. Sjálfsgagnrýni er líklega ekki kennd í stjórnmálaskóla Sjálfstæðisflokksins. En ég er að velta fyrir mér hvern bæjarstjórinn er eiginlega að reyna að sannfæra....
Meira















